In de kledingportretten die Judith Vos sinds enkele jaren maakt, speelt de jas ook een voorname rol. Stoer en stevig, in een zware denim of zwarte wol, of met de zwierigheid van een trenchcoat. Anders dan de rok, broek of blouse blijkt de jas heel goed op zichzelf te kunnen staan. In haar werk komen twee liefdes samen: die voor de jas als vorm en kledingstuk en die voor de stad als decor en dynamisch weefsel.

Maar dat is niet het hele verhaal. Een beetje jas wil eropuit; er zit beweging in. Hij is een tweede huid voor de mens die de straat op gaat – naar buiten, het avontuur tegemoet. Voor Vos betekent dat idealiter: op pad in haar eigen woonplaats Rotterdam of rondstruinen in oude Europese steden zoals Antwerpen, Brussel, Berlijn en Parijs. Steden waar ze intussen een beetje de weg kent, en soms teleurgesteld voor een dichte deur staat, omdat juist dat ene onvergetelijke adresje verdwenen blijkt.